تراشيديم ؛ حسين هدف و منظور خاصى داشت ، ما يك هدف و منظور ديگرى براى او تراشيديم . أبا عبد اللَّه نهضتى كرده است فوق العاده با عظمت و مقدس . تمام شرايط تقدس يك نهضت در نهضت أبا عبد اللَّه هست كه نظيرش در دنيا وجود ندارد . آن شرايط چيست ؟ شرايط تقدس يك نهضت اولين شرط تقدس يك نهضت اين است كه منظور و هدف آن نهضت ، شخصى و فردى نباشد ، بلكه كلى ، نوعى ، انسانى باشد . يك وقت يك كسى نهضت مىكند به خاطر شخص خودش . يك وقت كسى نهضت مىكند به خاطر اجتماع ، به خاطر انسانيت ، به خاطر حقيقت ، به خاطر حق ، به خاطر توحيد ، به خاطر عدالت و مساوات ، نه به خاطر خودش ، و در واقع به خاطر همهء انسانها . در آن وقتى كه او نهضت مىكند ، ديگر خودش ، خودش به عنوان يك فرد نيست ، اوست و همهء انسانهاى ديگر . به همين جهت كسانى كه در دنيا ، حركاتشان ، اعمالشان ، نهضتهايشان به خاطر شخص خودشان نبوده است ، بلكه به خاطر بشريت بوده است ، به خاطر انسانيت بوده است ، به خاطر حق و عدالت و مساوات بوده است ، به خاطر توحيد و خداشناسى و ايمان بوده است ، همهء افراد بشر آنها را دوست دارند . همه مىگويند : « حُسَيْنٌ مِنّى وَ انَا مِنْ حُسَيْنٍ » . همين طورى كه پيغمبر فرمود : « حُسَيْنٌ مِنّى وَ انَا مِنْ حُسَيْنٍ » ما اينطور مىگوييم : « حُسَيْنٌ مِنّا وَ نَحْنُ مِنْ حُسَيْنٍ » چرا ؟ مىگوييم براى اينكه حسين در 1328 سال پيش براى ما و به خاطر ما و به خاطر همهء انسانهاى عالم قيام كرد ؛ قيامش قيام مقدس و پاك بود و از منظورهاى شخصى بيرون بود . شرط دوم اينكه قيامى مقدس باشد اين است كه آن قيام با يك بينش و درك قوى و با يك بصيرت نافذ توأم باشد ؛ يعنى چه ؟ يك وقت هست مردمى ، اجتماعى ، خودشان در غفلتند ، بىخبرند ، نمىفهمند ، جاهلند ؛ يك آدمى پيدا مىشود بصير ، چيزفهم ، با درك ، درد اين مردم را از خود اين مردم صد درجه بهتر مىفهمد ، دواى اين مردم را از خود اين مردم بهتر مىفهمد . در وقتى كه ديگران هيچ نمىفهمند و هيچ چيزى را درك نمىكنند ، در ظاهر هم نمىبينند و به اصطلاح آن چيزى را كه مردم ديگر در آينه نمىبينند او در خشت خام مىبيند ، قيام و نهضت مىكند . پنجاه سال مىگذرد ، تازه ملت بيدار مىشوند كه فلان شخص قيام كرد ، حركت كرد ، فلان اقدام را